ellerimi karanlıkta bıraktınız
kargaların dans kanatlarında
vurulmuş bağ bozumu ırkların
buruşuk çalılıklarda alın çizgilerini
zehirlediniz lanetli törelerinizle oysa
kurtulmaya hazırdık sığ derelerin yüzgeçlerinden
ve hani daha çok sevecektik yüzlerimizi
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




sevgili kemalcim,kan ve ins,hayatımın nabzında yeniden attı.
sadece mükemmel diyorum.
duygularının şiire dönüşümünün takipçisiyim.
saygılar.
saevgılı kemal bey kalemınze yuregınıze ve bılegınıze saglık..cok hayatı olan dızelerde yasama dondum.saygılarımla.
modernizmin insani duygularının yokedişinin serüveni,bu kadar hazin,bukadar,yalın,ve bu kadar isyankar olur.kelimeler adeta,yeniden bir uyanış için hazırlık yapıyor.
çocuklar benzeyecekti çocukluğumuza..ne kadar derin,ne kadar çok şey anlatıyor...
sahi biz kardeşmiydik...
işte o an,gözyaşlarımın boşaldığı andı...
kalbini seviyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta