Gecenin yüzüdür aynaların yansımasında asılı duran
O öyle bir yüzdür ki ne kendine bakmaya alıkoyar insan
ne gökyüzü kurtulabilmiştir tutsaklığından
Sanki yaralar tüm dövüşmelerden önce çiçek açmış
kul gönlünü bir kır bahçesinde kaybetmiş
İnsan bir gün öncesinde çocukmuş
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta