Kitaplara sarılır yürek satırlar kan revan
Yürek tanısa gözler yabancı kalır hatıralara
Sürgün kentlere serpilir inceden bir hasret nöbeti
Tütün kokusu karışır ah bir çağ yangınına
Göz göze tüm yanmalar ve lokmalar acı
Ses nefes ıslık bir şehri uyandırmakta
Heceler geceler birbirine artık çok yakın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta