Rabbim! Yalnizligima şükür ama annemi bağışla,
En güçlü kavgamdır, ellerim hep boşta,
Sen affedersin,unut dersin unutayim da,
Adimlarim 30 da ben göçtüm Çocuklukta..
Ablamin bebeğini almaktı tek bencilligim..
Babamin koynunda huzurdu nefesimi hissettiğim
Mini minicikten otuzuma erdigim
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta