Ömür defterim kaybetti sevgi sayfalarını nefret kasırgalarında
Mürekkepsiz kaldı hikmet toprağında gönül kalemim
Yazılmaz artık birlik adına mutlu bir tek cümle
İnzivaya çekildi cismim, ölümün yolunu gözler artık çürümüş uyuşuk bedenim
Unuttu gözlerim gözyaşını, dudaklarım tebessümü, ellerim sıcağı unuttu , uzun zamandır kimsesiz diyarlarda yaşamayı unuttu kalbim, unutmadı bir tek atmayı
Hayat kadehinde kalan bir iki damla acı şarabın son lezzetini alıyor dudaklarım
Geçmişe dair mezarımı kazdığımı bilirim bir tek
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta