Yer kiremite çaldı;
Bulutlar ala;
Kalbim de kırmızıya.
Kim boyadı her yeri kıpkızıla?
Bir alev mi sönmedi?
Tutuşturdu, göğü yeri.
Yeter;
Yarına kalmasın bu kızıllıklar.
Yağmur toplanmış yukarıda;
Ama yeter insin;
Dönsün yeniden ak sulara;
Toprağı da beyaza yıkamaya.
Artık kırmızı görmek istemiyoruz;
Damarda aksınlar yeter;
Bir de sevgiliye varsın o güzel güller.
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 22:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20 Şubat 2024.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!