Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinize ve kaleminize sağlık.Tebrik ederim.Bu toplumsal yaraya tekrar parmak bastığınız için.
BEŞİKTEKi YAVRUCAK
BABAM DİYE AĞLIYOR
TERTEMİZ KİNDEN UZAK
YÜREKLERİ DAĞLIYOR
SUSTURUYOR ANNESİ
BAĞRINA BASTIRARAK
DİYOR 'KADERİN SİLLESİ
ÇARE DEĞİL AĞLAMAK
GÖZÜNDE CANLANIYOR
ERİNİN VURULUŞU
KANDAVASI DENİYOR
OYSA CAHİL KURŞUNU
''BİLGİSİZLİK UĞRUNA
NİCE CANLAR ALINDI
ONBEŞİNE GELMEDEN
KATİL DİYE ANILDI
OLMASIN BEBEĞİMİN
BAHTI KÖMÜR KARASI
YAKMASIN YÜREĞİMİ
BİTSİN BU KAN DAVASI''
menşure şahin..
saçma ötesi ama gerçek malesef.. sevgiler kaleminize..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta