“Srebrenica Katliamının 18. Yıldönümü anısına”
İnsanlığın utancı, on bir temmuz sabahı,
Ellerinden alındı Bosnalının silahı,
Dokuz yüz doksan beşte mazlum coğrafya ahı,
Neretva’nın kan yaşı, bu ne duyarsız dünya,
Karanfilin renginde kan çiçekleri Bosna,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta