Sen ve ben zamanın sürgünleriyiz birtanem,
Avuçlarımız da kan çiçekleri açmış,
Yaşam kamçısı yerimizden sıçratıyor durmadan,
Boşuna karıştırıp durma kutsal kitapları,
Biz tanrının etrafında kanat çırpamayız,
Lanetli direklerde asılı kalmış ruhlarımız.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun



