İnançların harmanlandığı Kudüs’te
Onlar aynı toprağın çocuklarıydı
Ve gönenç içindeydi ataları.
Aynı gökyüzünün beyazlığı
Kadınlarına iffet,
Mavisi ise bebelerine kundak oldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Hüsamettin bey.
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim Hüsamettin bey.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta