Oturup ağlasam yeridir,
Dalgaları izlediğimiz çay bahçesi.
Sen gülünce yaralarım geçer, en masif hallerine rağmen.
Çünkü gözlerin katran karası, gözlerin güneş...
Manzaram güzel, sigaram sensin.
Tam yirmi beş metreden, şifalı bir çiçeğin resmisin...
Şifre... Kalpler kan ağlıyor.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta