Kırmızı değildi kan.
Siyahtı.
Uğursuz sıvıydı.
Ve öylece ırmak gibi akarken,
Senin canını alandı.
Ah!
Ruhumun,
Gönlümün,
Kalbimin sergüzeşti.
Delice severken
Nasıl kaybedebildim seni?
Zümrüd'ü Anka bile dökmüşken tüylerini,
Cellatsa sıkar boğazımdaki düğümleri.
Ve sen!
Kayıp cennete kucak açarken
Ben en ızdırap verici yollardan uğrayacağım cehenneme.
Ah.
Uğruna bülbüllerin sesini kestiği sevgilim,
Neden susuyorsun bana?
-
Gizem KARACA
Kayıt Tarihi : 28.11.2018 15:22:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Gizem Karaca](https://www.antoloji.com/i/siir/2018/11/28/kan-47.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!