ağlamaklı bir ezgi saplantı gözlerime
ve çığlıklar altında gönderirken
çiğ damlalarını gökyüzü
hangi gül yaprağı beklerdi artık
karanlığın ve sefilliğin taht kurduğu toprak üzerinde
ve hangimiz beklerdik bu zamanda
güllerden kokularını ve dikenlerindeki acıları
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta