ağlamaklı bir ezgi saplantı gözlerime
ve çığlıklar altında gönderirken
çiğ damlalarını gökyüzü
hangi gül yaprağı beklerdi artık
karanlığın ve sefilliğin taht kurduğu toprak üzerinde
ve hangimiz beklerdik bu zamanda
güllerden kokularını ve dikenlerindeki acıları
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta