Uzaktan dev bir kütle,harıl harıl yaklaşır.
Uçan kuşa uçağa,nisbet edip yarışır.
Esen tele ulaşıp,dostmuş gibi yanaşır.
Toz duman arasında,bulutlara karışır.
En son vardığı sınır,hudududur yokluğun.
İsmi okunmaz bile,derininde boşluğun.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta