Tas ki; dağları doldurur.
Doldurur da içine bakmadan.
Saklanır karaların ardına.
Gün yağıp ıslanıncaya kadar.
O tas ki; Nasırlaşmış kalbin,
Kaldırılan bir el,
start verir rızkına.
Kapının da açılmasıyla
atılmıştır ilk adım.
Her binen müşteri için
aynı temenni zikredilir.
Dokunmayın yarama, acıyor canım.
Sokulmayın yanıma, akıyor kanım.
Kırıldı kanatlarım, kaynıyor narım.
Aşka küsmüş, bir gönül adamıyım.
Gönlümün hesabını, sorarım sana.
ağladığım yalan değildi
aslında
___birazcık ıslandı yanaklarım
yürümeye devam ettim daha sonra
hatırlayamadım neden ıslandığını
____________________yanaklarımın..
tıka basa dolmuş kara bulutlar üstüme çöktüğünde
hoşuma gitmeyen sözcükler duymayı istiyorum..
bulutlardan düşen simsiyah yağmur damlaları
sürükleyip götürsün beni, iflah olmaz nehirlere
bayramım olmasın, seyrangâhında demli bir çay yudumlamayayım
sokuldum usulca yanına
ıssız bir sokak sessizliğinde
kelebekler gibi kanat çırparcasına sokuldum
usulca girdim koynuna
_______________bir yudum su içercesine…
bir bakmışsın
ağaç dallarındaki yeşil yapraklar
kurumaz bu sonbahar
doğal sonuçtur bu ya;
rüzgar da kurumuş yapraklarını dökemez
___________________________yıllanmış çınar ağaçlarının
senden korkulur mu? diyerek kendi korkaklığını mı ortaya koyuyordun!
saçma sapan sorular yönelterek dalga geçer gibi davranışların da oluyordu
Sende korkaklığa pek rastlamadım ama
____________farklı düşündüğümüz zamanlarda
____________________başka şeyler de gelebiliyordu aklıma
sen her kıpırdanmadan korkan insanlardan birisi değildin
her aşkımı bir ilkmiş gibi en güzel aşkımmış gibi yaşayan
geniş bir gönül potansiyeline sahiptim
_____________________galiba öyle hissediyordum
aç kere aşık olduğum veya kaç kere gerçek aşkım bu
diğerleri gibi değil dediğimi hatırlayamıyordum
türbelere çaputlar bağlayıp
adaklar adadın
cinci, büyücü dolaştın
selam vermediğin falcı
kapısını çalmadığın medyum
kalmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!