Dünyayı sırtında taşır kambur karınca
Her sabah karanlık tünelinden geçerek
İç güdülerinin hafifliğiyle
Beyaz ve bulutsu yolculuklar yapar
Dev bir gövdeyi aşarak
İlerler savunma mekanizmalarını dağıtarak
Doğanın
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'Gösterişli
Ordular gibi değil
Sürü gibi değil
Karınca gibi
Yaşayıp ölür
Çivisiz ve tabutsuz
Doğanın serin gölgelerinde.. '
Son derece yalın ve çok çarpıcı bir üslup ile yazıyorsun genç şair. Kutlarım yürekten ve başarılar dilerim.
Sevgilerimle
Çalışkanlığıyla örnek olan bu minicik mahlukatın dev yaşam savaşları... Güzel dile getirilmiş... Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta