Masanın başında her geçen gün büyüyen bir kambur
İsyan etmedi 1 yıl boyunca ona ayrılan küçücük alana
Yorgun düştü bedeni her gece saat 10.30’da
Ve kamburunu daha da büyültüp sindi kendi içine
Sinebildiği kadar
Sonra ne gördüğünü bilemediğim rüyalara daldı
Belki ders, belki günlük telaş, belki müzik
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Şu satır beni anlattı 'ne çok şey diyorum ve ne çok şey yapmıyorum' nolcak halimiz duman
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta