Oturdu yavaş yavaş,bulutlara dönük,
Onun ruhu çok canlı;
Karın ağrıları azdı gene,
Çok büyük bir acı,bir yakarış...
Ne mutlu oldu bir mırıldanıştan,
Ne de mutsuz oldu gamsız olmaktan;
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta