Oturdu yavaş yavaş,bulutlara dönük,
Onun ruhu çok canlı;
Karın ağrıları azdı gene,
Çok büyük bir acı,bir yakarış...
Ne mutlu oldu bir mırıldanıştan,
Ne de mutsuz oldu gamsız olmaktan;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta