Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Sonunda kalsın gene birşeyler. Belki zümrüt-ü anka o kalanlardır.
Kaleminize sağlık sayın Cemil Sarıkaya...
Şiir okudum 'sindire sindire...'
Sayfaya her gelişimde olduğu gibi, 'derinliği, insanın içini titreten duygu yoğunluğunu' şiirinizde yine buldum...
'-Di'li geçmiş zaman' üzerinden yaşanmış ama unutulamayan eksik kalmışlıkları okudum... Okudum ve kendi hatırlarıma döndüm... İşte şiir böyle olmalı... Okuyucuyu da düşündürmeli, sarmalı...
Kutluyorum sizi ve şiirinizi Cemil Bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta