Yaşamı bir yol olarak düşünün ve kendinizi bir yolcu.
Ne ümitsiz temkinli yürüyün nede gözü kapalı koşun.
Siz sadece ilk adımı kendinize yürümek için değil,kalpten yol alabilmek ve yol katabilmek için varsınız.
Ve bırakın herşey kendiliğinden yoluna girecektir...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta