Acının en şiddetlisi göze yansıdığında;
Göze alırdık acıyı, kendimize göz yummak kadar.
Acının en şiddetlisi kalbe yansıdığında;
Kalbe alırdık o tadı,yaşama göz açıp kapayıncaya kadar...
Mutluluğun en şiddetlisi bakışımıza yansıdığında;
Bir çiçek solardı avuçlarımızda,yalnızca bakışımıza doğmak için.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta