her harfin rayihasını taşır ruhunun kitabesi
kuru bir dalsam ışkın veririm bakışlarında
gurbetten sılaya yollanan bir mektuba benzer
giderken göğsümde yarattığın kıvılcımın meşalesi
merhabası eksik bir seher vaktiyim
öyle mahzun öyle bir başına
gözlerin tomurcuklanır gözlerimin pınarlarında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta