ağır ağır silinirken hayalin
unutmamak için acılara sığınır
koy bir limanı mesken bilir yüreğim
giden hiçbir yolcunun dönmediği yerdeyim
bir meçhul dönüş için nöbette bekler gözlerim
evrene sığmazken o engin ruhum
sanki hiçbir yerdeyim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta