kalbinin duyuşlarına kabarmıştı kulağını;
inledi kalp:"gör artık o aşkı, bil ve sev"
düşündü, yol uzun, yolculuksa çok zor,
omuz silkti ham fikriyle:
yok yok ben kim, onu bulup bilmek kim?
sustu kalp,
içindeki emanete sahip çıkmayan "insana" küstü....
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta