bir kalp krizinde kaybediyorum yavaş yavaş gülmelerimi
gözlerimin kahvesi dipsiz karanlığa teslim ediyor kendini
kelimelerim öyle eskisi gibi dans etmiyor parmak uçlarımda
depremler oluyor beynimde heryanım göçük altında
yollarım sevdaya adanmış kurban gibi
bekliyor geleceğin mevsimi
hangi idam sehpasında sallandı yüreğim
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta