Derin bir uykuda olan kalp ansızın uyandı.
Etrafda ne ses, ne ışık vardı.
Sevgi nereye gitmişdi?
Onun neşeli sesi aydınlatan ışığı nerdeydi?
Bakındı aradı saatlerce günlerce kalp,
Ama bulamadı sevgiyi...
Sonunda anladı sevgi onu terk etmişti.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta