Derin bir uykuda olan kalp ansızın uyandı.
Etrafda ne ses, ne ışık vardı.
Sevgi nereye gitmişdi?
Onun neşeli sesi aydınlatan ışığı nerdeydi?
Bakındı aradı saatlerce günlerce kalp,
Ama bulamadı sevgiyi...
Sonunda anladı sevgi onu terk etmişti.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta