Gün akşamlıdır elbet, böyle biliriz,
Dün doğduk, bu gün yaşar, yarın ölürüz,
Bir kazan misali şu dünyadan,
Bir kalp dolusu aşk götürürüz,
Dünyaya insanların gelişi bence,
Rabbini tanımak, kul olmak için, bir de;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta