Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Bırakın soluklarınızı kendi hale v kalp, kedi bildiği gibi atadurun Bedri bey,
'Kaçmak için bir yer olmalı
Göklerin verâsında zamanın bitmediği bir yer, ' demişsiniz,
Bu işin sırrını en iyi bilenlerdesiniz üstadım...
teşekkürle kutluyorum usta kaleminizi,
saygım ve sevgimle efendim,
Ünal Beşkese
Yüreğinize sağlık gönlünüzden
damla damla akan sevgi dolu duygularınızı
sel misali aktarmışsınız
bu güzel şiirinizi ve sizi
gönülden kutlarım Saygı ve Sevgilerimle.
sanki ben yazmışım gibi hissettim..
dünya oyun bahçesi değildi ki.. sadece gülüp eğlenelim.. kalbimiz sızlamadan ve karanlıklara aldırış etmeden...
tek gerçek ensemizde bizimle birlikte zamanı kovalarken... ve buz gibi rüzgarlar estirirken...
kim bilir nerede zonklamayı keser kalp ve nerede başlar yeniden atmaya..
harika bir şiirdi..
sonsuz kutluyorum...
Saygılar...
Nefesler ise kendi bildiği gibi gelip-gider
Kalp bildiği gibi atar zonklarcasına
Adımlamaktadır giden zamanı
----Bedri hocam beğeniyle okudum sizi ve şiirinizi kutluyorum saygılar sunuyorum .
İnanışa göre o sonsuz yaşam belki kalp atışlarının yeniden başladığı yer olabilir ama ya o sonsuz yolculuğa başlayıncaya kadar 'sensizlikle' geçecek zaman...İşte sayın şairimiz bu sürecin ruh halini yansıtıyor bu güzel ve kaleminden alışık olduğumuzun dışında serbest çalışmasında...
Kutluyorum sayın Adaklı...
Kalbim atıyor zonklarcasına
Nefeslerim de kendi bildiği gibi gelip-gidiyor
kalp atışları devam dere nefes gelir gider ömür böyle devam eder çareszilikler çare aramaya yönlendirir insanı kutlarım
Bir şair hakkında düşünülerek verilen bir kararın asla değişmemesi gereğine mutmain olarak her zaman diğerlerinin yanına gödermek için yallah heybeye.. selamlar ağabey..
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta