Kaburgasından yaratılmış kadının sol göğsünden düşerken adam; kalkıp silkeler paçasına diken diken batmış ayrılık cümlelerini.
Sağ elinin bileğini dayayıp alnına, çekip siler ecel terlerini.
Kimsenin görüp gülüp gülmediğini umursamadan, düştü.
Kalbinden başka hiç bir yeri ağrımadan, adam.
Düştü, biliyordu.
Ve düşündü; daha dündü, sevgilerce sabahladığı,
Kısık sohbetlerin kısır sevdasından çocuklar doğuran kadın,
Düştü, uyandığında başlayan.
Bitti...
O kazandı, yenildi.
Bitti...
O kazandı, mezarı.
Bitmedi! dedi ve ekledi;
Mutlaka vardir cesur kadın, mutlaka vardır; bu hayatın rövanşı...
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta