Beni parça parça yapan bu eylül gecesinin şahidi sen misin
Ayaklarımı yerden keserken kan kusturmayı becerebilmek nasıl oluyor
Yıldızlar kayıyor üstümden sen ağırlığınca gözlerimden düşüyorsun
Şiirlerim kırılıyor sonra orta yerinden
Kapılara dayanıp merdivendeki ayak seslerini arıyorum senmişsin gibi
İlahiler geliyor uğultu halinde uzak yerlerden
Eğer sensen kalp ağrım ses ver diyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta