Kapıma dayanmıştı yokluğun aniden
Yüzünde küçük bir gülümsemeden yoksun
Mağrur bir fısıltıydı dudaklarından dökülen.
Çağırdı benliğimi uzaklara diyerek sen yoksun
Kalmışım bir başıma, bu neşesiz diyarda!
Umutsuz gözyaşları nehirdi bir bilsen,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta