Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinin ve kaleminiz susmasın. Toplumsal konuları işleyen sanatçılara, her zamankinden daha çok gereksinme var. Umarım ışığı görenler çoğalır.
SAYFAMA UĞRAMIŞSINIZ BENİ ONURLANDIRDINIZ TEŞEKKÜR EDERİM
Zengin der ki, sarayımı, tahtımı
Garip der ki, tuta bilsem ahtımı
Alın yazısı mı, yoksa bahtımı
Karayı düşüne düşüne kalmış
PEK DOĞRU HAYAT GERÇEKLERDEN İBARET YÜREĞİNİZE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta