Ansızın gitmeyecektin, tutup kollarımdan beni
Ateşlere atmayacaktın.
Oysa ne çocuk düşlerimiz vardı seninle
Bahar gelince kırlara patikalara atacaktık kendimizi
Yerlere serilip en sevdiğimiz türkümüzü söyleyecektik.
Ben dizlerine dayayıp başımı
Sevdiğin şiirimi okuyacaktım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta