İnsanın insanda kalmamış değeri
Gönül verse bitirirler nefesini
Kalmamış vicdan, içlerinde ürperti
Kararmış yolları, azmış nefisleri
Yamyam gibi her biri beynimi yedi
Çare ararken ümitlerim tükendi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta