Ey gönüldaş!
Ben aşk diyorum o şehvet anlıyor;
Leyla, Şirin, Aslı felan kalmamış(!)
Beni ön yargıyla sanki dinliyor;
Mecnûn, Ferhat, Kerem ölen kalmamış..
Kastettiği nedir şu simge gülün?
Yürek mestederce öten bülbülün?
Elest'ten beri ne derdi gönülün?
Hakiki Mahbûb'u bilen kalmamış..
Aşktır yaratılan her şey mayası,
Ledünni İlim bu kadar diyesi!
Mecâzi mahbûbun yüzü oyası,
Damlada deryayı bulan kalmamış..
Nereye bakarsam Sevgili izi,
Mecâzi mânâda görürüm yüzü!
Mevlâna, Yunus'un anlarım sözü;
Nefs-i Kâmile'de olan kalmamış..
Tarsûsî yaşadı, şâhidi aşkın;
Allah'tan gayrıya verenler düşkün!
İnsanlar esiri Hûri'nin, köşkün;
İmanlar dillerde, yalan kalmamış..
"Adem KAÇAR - 16/06/2026"
Adem KaçarKayıt Tarihi : 16.06.2026 11:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!