kalmadım ya... kalmadım
çoktan tükendim
üflenmiş ruhları yanıma alarak bir gece
sabaha uzandım
koyu ve çirkin gölgem doğana kadar
sıcak bir güneşle aldattım seni
eylülün saçlarını buldum uzun ve sağlam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel
diğer şiirlerinide okuyacağım
sevgilerimle
Tansel Yegen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta