12-02-1965- [email protected]
"Kelimeler ruhları birbirine bağlayan köprüler kuruyordu..."
Ve biz o köprünün tam ortasında,
Zamanın ve mekanın silindiği
o puslu noktada karşılaşıyorduk.
Her harf, parmak uçlarımın
Senin teninde bıraktığı o hafif, yakıcı izlere dönüşüyor;
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Mutlaka bir iz kalmıştır Mesut bey...güzeldi,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta