Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ÜMİTSİZLİK YAKIŞMAZ, BİZ İNANAN KULLARA,
NİCE EMEKLER DÜŞTÜ, SABAH VAKTİ YOLLARA,
ÇEKEMEYECEĞİ YÜKÜ, HAK YÜKLEMEZ KOLLARA,
ÇİÇEKLER EKTİK YİNE, AÇSIN DİYE DALLARA.
Okuduğum güzel şiir
duygu yüklü aynı zamanda
doyurucu oldukca hoş
anlatımlı değerli bir paylaşım
yüreğine sağlık
şiir çalışmalarınızda
başarlar diler ve kutlarım
paylaşımlarınızı yine beklerim
salim erben
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta