Hem ağladım hem güldüm
Yaşıyor sandılar beni
Dünya o kadar kalleş ki
Yaşarken çoktan ölmüştüm..
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




yürek sesiniz daim olsun güzel bir şiirdi
zaman gelip geçiyor geride enkaz. geride doğa kadar acımasız insanlıktan uzak olanların nefreti..
kalleş...
çok güzel...
tebriklerimle değerli şair..
Yok, *yaşarken ölmemek gerek* derim, her şeye rağmen."Yaşamak görevdir bu yangın yerinde* der ya şair...
Ama ,*İnsana insan deseler .... Adam yerine koysalar... Bunda haklısınız.
Bir de *İnsanın kimliğini bilseler* ______
İnsanlığını kaybedenin başkaların kimliğine saygısı mı kalır... Kendi kimliğine bile sahip çıkmayıp , rüzgara karşı kimlik değiştirenlerden ne beklersiniz ki...
Merhaba... Hepiniz burdasınız ne mutlu... Selam size.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta