İnsanı tersten vurur, insanların kalleşi,
Bilmek mümkün değildir, nasıl gelecek nerden..
Toprak dışa vurdurur kaldıramaz o leşi,
Pis kokusu kaybolmaz, çıkar dokuz kat yerden..
Yüzüne güler amma kazar ardından kuyu,
O da insan nihayet can çıkar çıkmaz huyu,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Ayakları ve uyaklarıyla enfes bir hece çalışması.
Kusursuz ve de övgülerin en ycesine layık.
Yürekten tebrikler
Kutlarım üstadım maalesef böyleleri çok fazla türemeye başladı son zamanlarda.keşke gül koakn kaleminiz hep güzellikleri yazsa. ama gerçekleri de bilmemiz gerek. güzel ve akıcı şiiriyle toplumumuza ayna olan usta kalemi canı gönülden kutlar başarılarının devamını dilerim.
Tebrikler Necati hocam.Uzakta değil de en yakınlarda bulunur böyleleri.Dikkat etmek lazım.Tam puan bıraktım sayfanıza üstadım.Selam ve hürmetler...
Bu şiirin günümüzdeki önemi çok fazla.
Kutluyorum Necati bey kardeşim.
Muhabbetle selamlıyorum seni.
Türkçe sözlüklere Kalleşi tarif etmek için şiirinizi koymak gerekir.Kutluyor, tam puanla listeme alıyorum.Şükrü Topallar
ÖYLE ÇOK Kİ ETRAFIMIZDA....AH SÜRÜ İLE SÜRÜ İLE...TEBRİKLER USTA.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta