Ben farklıydım.
Farklı olduğum için yok sayıldım.
Bir cinsiyete hapsolmuş kadın ruhlu bir adamdım.
Beni bir kenara attılar ve ben orda kendi baharımı yarattım.
Kimsenin önemsemediği ücra köşelerde kendim olmayı başardım ve hayır, bunu annem için değil kendim için yaptım.
Bir gülü kuruturlar, güzelliği yok olunca çerçeveyle asarlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta