Gözü açtım kapadım çocukluğumdu demin
bu hayat kendisi sırat ederim sana yemin
Geçmek zor kimine, kimine atlayıp zıplayarak
Yaşadıkça ölürsün mal mülk toplayarak
Omuzlarımda elli yılın kelamsız yükü
Elime kalemi aldım başladı asıl öykü
Okudukça ağırlaştı yazdıkça hafifledi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiir konunuz güzel hoşuma gitti fakat biraz boğucu bir şiir olmuş. Biraz daha rahat okunabilir yazılsaymış anlatılarıyla beraber çok güzel bir ahenk yakalayabilirmiş. Ellerinize sağlık nacizane düşüncelerim bunlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta