Gözü açtım kapadım çocukluğumdu demin
bu hayat kendisi sırat ederim sana yemin
Geçmek zor kimine, kimine atlayıp zıplayarak
Yaşadıkça ölürsün mal mülk toplayarak
Omuzlarımda elli yılın kelamsız yükü
Elime kalemi aldım başladı asıl öykü
Okudukça ağırlaştı yazdıkça hafifledi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiir konunuz güzel hoşuma gitti fakat biraz boğucu bir şiir olmuş. Biraz daha rahat okunabilir yazılsaymış anlatılarıyla beraber çok güzel bir ahenk yakalayabilirmiş. Ellerinize sağlık nacizane düşüncelerim bunlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta