Kalk baba, kalkta bir pazar sabahı da sen dikil karşıma
Adın yazılı mezar taşına değil alın yazısı ellerine sarılayım
Çeşmeden yine ben taşıyayım suları, kabul, sen yorulma
Annemin sana diktiği güllerini bir sabahta beraber sulayalım
Oturalım ayak ucuna ama eskisi gibi baba oğul yan yana
Konuşalım ama öyle ordan burdan, ondan bundan değil
Sen cennetini anlat, ben sana bıraktığın cehennemimi anlatayım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta