Yoruldum deme,
yorulan
sana dar gelen bu köhne düzendir.
Kırıldım deme,
kırılan
eskimiş kabuğundur.
Acıdan kaçma.
Acı, bilincinin kapısını kırarak
içeri zorla girendir.
Düştüm mü sandın?
Hayır, gerçeğe çarptın.
Seni ezen kader değil
kurulu bir düzendir.
Ve sen,
o düzenin içinde
uzlaşmayan bir çelişkisin.
Susarsan çürürsün.
Direnirsen değişirsin.
Ortası yok.
Hafifçe yaşamak istiyorsan
hiç yaşamayacaksın,
Bil ki ağırlık dediğin şey
tarihin ta kendisidir.
Tarih taşınmaz mı sandın?
Taşınır.
Sırtında taşıyan olursa taşınır.
Kalk.
Kimse sana güç vermeyecek.
Güçü
sıkıştığın yerde
kendini çatlatarak doğuracaksın
Ya diz çökeceksin
ya ayağa kalkacaksın.
Ya susacaksın
ya dünyayı sarsacaksın,
Seç.
Bu hayat
bekleyenlerin değil; yıkanların ve yeniden kuranların,
yıkılanların
ve yeniden ayağa kalkanlarındır.
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 19:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!