Bir köyden diğerine geçerdik düğüne
Vasıtamız olmasada daha bir dinçti tabanvaylarımız
Erkenden koyulurduk çoğu zaman yola
Uzun tozlu patikada eskitirdik iskarpinlerimizi
Vakti geldiğinde gökkubbede kandiller yanar
Karanlıkta komazdı bizi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta