Feryat eder gönül zirvelere ulaşamadıkça
Gah üzülür gah sevinir patikalarda dolaştıkça
Göz farklı görür kulak farklı duyar tırmandıkça
Bilinmezlik de eşlik eder bazen adım attıkça
Beynimizde oksijen çadırı, zincirleri çözemeyiz
Farkında olmadan gerilerken, yol aldık zannederiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta