duvarlarımı kırıp gelmiştin oysa...
elinde
sahte yüzlerin içinde olduğu
bir çöp poşeti ile
sıcacık bir merhaba deyip
üşüyen yüreğimi örtmüştün
daha dün gibi aklımda işte
o sıcaklığı nasıl unuturum ki...
gözlerimin poşete takıldığını fark edince
haa bu mu demiştin gülümseyerek
korkma bak
tüm sahte yüzler bunun içinde
bundan böyle hiç kimse acıtamaz yüreğini
demiştin demesine de...
kendi yüzünü
o poşete atmayı unutmuştun be sevgili
bense
ademoğlunun iki yüzlü olduğunu unutmuştum
duvarlarımı kıran kahramanı görünce
aklım başımdan gittiyse demek
çok görmemek gerek
evet
yine ben geldim
sevgili ilk basamağım
kalıcıyım bu kez
kalıcı...
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 20:54:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Keşkem
