Kalemler kendisiyle savaşan şairlerin ellerinden tükendiler
Gecelerin yarenliğine sırdaş dikilen, açar vazifesinde
Bir ucu mızrak, diğeri sazdan zirveydiler
Tükürüğüyle yarınlara yol akıtan, us tellerini gevşetendiler
Yazdılar, çizdiler, karaladılar ki kırıldılar bazı
Lakin hiç gücenmediler...
Yeter ki vazifeleri emellerine vakıf olsundu, dilediler...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta